دوستان عزیز و همراهان همیشگی بارها و بارها دیده شده

دوستان با دئنخور کردن جوجه ها مشکل دارند و راهکار های غلط منجر به مرگ و میر جوجه ها شده و عمدتا این مسئله به شکل مشکل لاین

حلی گردیده اما خیلی ساده باید دیدتان را باز کنید حتی نوزادان انسان هم زمانی که قرار است از شیر گرفته شوند برای والدین مشکلاتی را ایجاد میکند پس با صبر و حوصله ، تمرین و تکرار بر این

مسئله فائق آیید . در ادامه به چند مورد راهکار اشاره و در آخر تجربه ی و عملکرد شخصی خودم را در اختیار دوستان قرار خواهم داد .

جوجه ها پس از پشت سر گذاشتن سنین سی و پنج الی چهل روزگی بنا به جهت رشد خود، مراتب غذا خوردن آنها بیشتر شده و به همین روال جفت ها قادر به غذا رسانی به تمامی آنها نیستند به

همین دلیل جوجه معمولا در این سنین به جهت در خواست غذا از والدین از لانه بیرون آمده و سر وصدای فراوانی کرده و در این هنگام، پرورش دهنده می تواند جوجه ها را به تدریج از لانه در آورده و علاوه

بر عادت دادن جوجه ها به وجود خود و رام کردن آنها ، به آنها دون خوردن را آموزش داده تا هم جوجه ها رشد یافته و هم به جفت های خود کمکی کرده باشند....

ولی چگونه می توان جوجه ها را به خوردن دون عادت داد؟

جوجه ها ازآنجایی که تا این سن خود بیشترعادت به خوردن غذا های تکه وار مانند ارزن بدون پوست و........کرده اند به همین دلیل برخلاف جوجه های سرنگی ، دون خور کردن آنها را نمی توان با استفاده

از غذاهای مایع شروع کرد(البته بستگی به ذائقه ی جوجه ی شما دارد و امکان دارد برخی پذیرای غذای آبکی باشند)

با این حال، برای دون خور کردن آنها بهترین روش آن هست که طبق مراحل زیر عمل کنید:

1.حبوباتی مانند نخود ، لوبیا را آبپز کرده به طوری که کاملا نرم شده، پوست آن را جدا کرده و سپس آنها را له کنید، زمانی که غذا خنک شد(اگر جوجه های شما از غذای خیس استقبال می کنند به

همین شکل در اختیار آنها قرار بدهید) سپس گذاشته مواد کاملا خشک شده و به صورت نوعی پودر در آمده و جوجه ها به دلیل خشک بودن و همچنین مزه آنها ، استقبال می کنند.

2.همچنین شما می توانید در کنار مواد بالا، از خرده های نان لواش به مقدار کم استفاده کنید تا تنوع غذایی بر قرار باشد...

پس از گذشت  حداکثر یک هفته...به تدریج در کنار غذای آنها از ارزن استفاده کنید...و جوجه در کنار غذای خود از ارزن هم استفاده خواهند کرد.

استفاده از کف دریا به عنوان یک عامل تقویت کننده نوک آنها کاربرد فراوانی دارد پس پیشنهاد می کنم حتما استفاده کنید و اصولا از آنجایی که جوجه ها از جویدن اشیای مختلف لذت می برند...از کف

دریا استقبال خواهند کرد..

استفاده از تخمه می تونه یک عامل مشوق آنها جهت به دست آوردن توانایی خوردن غذایی خود باشد(هر چند که جوجه ها در این سن توانایی باز کردن تخمه و خوردن مغز آن را ندارند ولی بنابه غریزه ی

خود از چویدن تخمه لذت می برند)

*البته برخی از جوجه هایی که قادر به باز کردن تخم آفتابگردان هستند،ممکن هست مغز را رها کرده و پوسته را می جوند ولی مشکلی نیست و با گذشت زمان به صورت ذاتی این نکته را می آموزند...

به تدریج میزان غذاهای قبلی را کم کرده و درصد ارزن غذا را بیشتر کنید...

زمانی که اطمینان کافی یافتید که جوجه ها قادر به خوردن ارزن هستند(به صورت غریزی نحوه ی پوست کندن آن را یاد گرفته اند) شما می تونید از تخم کتان در کنار ارزن استفاده کنید...

 

نکات مهم:

شما می تونید در کنار این غذاها، در صورتی که جوجه ها از میوه جات استقبال می کنند، حتما از سیب و هم چنین هویج رنده شده استفاده کنید...

شما می تونید با له کردن یا رنده کردن سفیده ی تخم مرغ ، جوجه ها را به خوردن سفیده ی تخم مرغ عادت بدید...

مطلبی که در این پست منتشر شد، اغلب در مورد جوجه هایی که به وسیله  والدین خود بزرگ می شوند کاربرد دارد...

 

در خصوص نحوه ی آموزش آب خوردن جوجه عروس

 

 

ممکن است گاها برای برخی از دارندگان عروس هلندی که از عروس هلندی سرنگی نگهداری می کنند و یا برخی دیگر از دارندگان که عروس هلندی آنها توسط والدین بزرگ می شوند با مشکل ناتوانی

جوجه ها در آب خوردن مواجه شوند و تصور کنند که آموزش دادن آنها به خوردن آب سخت باشد و یا نشود آن ها را آموزش داد...به همین دلیل تصمیم گرفتم در این پست از تجربیات خودم استفاده کرده و

در اختیار کاربران گرامی قرار بدم...

 

اصولا از آنجایی که جوجه ها بنا به غریزه خود در سنین پایین عادت به کنجکاوی در همه ی امور دارند ما می توانیم از این عادت آنها سوء استفاده کنیم و از همین طریق خوردن آب را به آنها آموزش بدیم...

 

درباره ی عروس هلندی سرنگی:

 

آموزش دادن عروس هلندی سرنگی به آب خوردن ابتدا باید به ترک غذا خوردن به سرنگ پرداخت و سپس آب خوردن را به آنها آموزش داد...که در مورد نحوه ی از سرنگ گرقتن جوجه پست دیگری را

منتشر خواهم کرد...

 

درباره ی عروس هلندی بزرگ شده توسط والدین:

 

اکثر عروس هلندی ها در این شرایط دون خوردن را به صورت غریزی یاد می گیرند و معمولا مشکلی در این خصوص نیست و برای کسانی که باز هم در این روش مشکل دارند باز هم پستی را در این باب

منتشر می کنم...حال با درنظر گرفتن بلد بودن جوجه به خوردن دان به راحتی می توان خوردن آب را به او آموزش داد...

 

نکته ی بسیار مهم: آموزش آب خوردن به جوجه را باید از سن چهل روزگی به بعد انجام داد...زیرا که استفاده از آب به صورت مستقیم برای جوجه های کوچک مشکلاتی از قبیل ورم روده و.....را به وجود

می آورد...

 

روش اول:

 

در این روش ابتدا بعد از اطمینان حاصل شدن از سن جوجه و دان خور شدن او....یک ظرف آب که حتی الامکان هر چقدر مسطح باشد ، بهتر است را تهیه کرده و نیمه ی آن را از آپ پرکنید...

 

حال، بعد از هر باز غذا خوردن جوجه ...ظرف را در مقابل جوجه قرار دهید...و در این حالت امکان دارد جوجه نزدیک ظرف آب رود و یا داخل آن ظرف شود و براثر کنجکاوی از آب درون آن امتحان کند و بعد از

تکرار چندین مرتبه به راحتی جوجه ی شما قادر به خورد آب خواهد بود...

 

نکته: برای این کار حتی می توانید از کاسه های کوچک و یا آب خوری های کاسه ای پرندگان و یا ظرف غذا هم استفاده کنید...

 

نکته ی مهم: هرگز در اموزش آب خوردن...هرگز درون آب از مکمل غذایی استفاده نکنید...

 

روش دوم:

 

در این روش شما می توانید از سرنگ به عنوان یک عامل آموزش دهنده  و سوق دهنده ی جوجه به سوی آب استفاده کنید...

 

بدین ترتیب که پس اطمینان حاصل نمودن از دون خور شدن جوجه ، پس از هر بار تشنه شدن جوجه...دهانه ی سرنگ را سمت منقار او برده...(همه ی جوجه عروس ها از آب و غذا خوردن با سرنگ

استقبال می کنند) جوجه منقار را باز کرده و شروع به نوشیدن آب می کند...

 

این روش را حداکثر تا دو الی سه روز ادامه داده سپس...در آخرین مرحله...مجددا سرنگ را پر از آب کرده...و زمانی که جوجه از خوردن دون...دست کشید دهانه ی سرنگ را سمت منقار ببرید ولی آن را

داخل دهان او نکرده و ظرفی نیمه ی (خواه کاسه...خواه آبخوری پرندگان ..خواه ظرف غذا) در مقابل جوجه قرار بدید...و آب سرنگ را در مقابل چشمان او در ظرف خالی کنید و جوجه به وجد آمده و از آب

درون کاسه می نوشد...

 

استفاده از این روش طی دو مرحله ....به سادگی می توان نوشیدن آب را به جوجه یاد داد...

 

که با این کار خود پنجاه درصد کار پرورش جوجه را انجام داده اید...

 

 یکی از رایجترین و عمده ترین مشکلاتی که بیشتر دارندگان جوجه عروس سرنگی با آن مواجه می شوند، دون خور کردن جوجه های خود است زیرا از آنجایی که جوجه ها به مدت یک ماه و نیم از انسان

تغذیه می شوند و به گونه ای به نحوه ی تغذیه ی خود عادت می کنند ،جدا کردن آنها از سرنگ کمی دشوار خواهد بود که دراینجا این آموزش را به اطلاع شما دوستان می رسانم؛

 

زمانی که جوجه به سنین چهل و پنج الی پنجاه روز رسید، دیگر زمانی جدایی آنها از غذاهای سرنگی است و باید جوجه را وادار نمود که از دان های معمولی تغذیه کرده و عادت وی بریده شود.

 

از این رو ممکن است این جوجه طوطی مقاومت سختی کنند تا آنجایی که گرسنگی باعث تلف شدن آنها شود به همین دلیل آنان طبق معمول بر سه حالت رفتار خواهند نمود:

 

 

 

حالت اول:

 

پافشاری مداوم:یعنی در صورتی که غذای سرنگی نباشد حتما تلف می شود و این حالت معمولا برای جوجه هایی به وجود می آید که معمولا به صورت تک خریداری می شوند و به سبب آنکه رقیبی در

تغذیه ندارند این چنین رفتار می کنند:

 

راه حل:بهتر است این جوجه عروس ها به طور حتمی در کنار دسته ای از پرندگان هم نوع خود برای مدتی قریب به چند ساعتی قرار دهید و او با توجه به سایر همسانان خود شیوه ی تغذیه ی صحیح را

خواهد آموخت.

 

 

 

حالت دوم:

 

ندادن غذای سرنگی به آنها همراه است با اعتراض هایی به صورت جیغ:

 

در این موقعیت بهتر است میزان غذای سرنگی را ادامه داد ولی نه مانند زمان های قبل، در این شیوه به تدریج از غذای سرنگی عروس ها کاسته و در کنار آن از دان ها و غذاهای مورد علاقه ی آنها که

معمولا تخمه(درصورتی که توانایی خوردن آن را داشته باشند) و یا میوه هایی مانند سیب و خیار که به صورت ذاتی دوست دارند استفاده کنید.سپس زمان های غذا دادن را به تدریج بلند کنید و عروس

خواهد آموخت که باید از سایر غذاهای دیگر اطراف خود استفاده کند.

 

 

 

حالت سوم:

 

عروس از دان ها به مقدار کمی استفاده کرده و به نوعی به سوء تغذیه دچار می شود که در صورت ادامه ی این شیوه به احتمال زیاد تلف خواهد شد:

 

تلاش شود در این شیوه به تدریج از غذای سرنگی استفاده کنید تا میزان غذای مورد نیاز شبانه روز جوجه کم نشده و در این میان که جوجه از دان ها به مقدار کمی استفاده می کند؛ شما سایر غذاها را

به صورت دستی در اختیار آنها قرار دهید.

 

که از جمله ی این غذاها می تواند سبزی ها و میوه ها و یا غذای مورد علاقه مانند تخم آفتابگردان باشد به صورت دستی به آنها بدهید و از آنجایی که آنان این همه مدت دستی تغذیه شده اند به راحتی

به غذاهای جدید عادت می کنند.

 

در این اثنا ، غذا سرنگی را کامل قطع کنید و میزان تغذیه ی دستی را کم کنید و جوجه به تدریج یاد گرفته دستی غذا خوردن را شروع کند.

 

نکته ی مهم:جوجه ها زمانی که در سنینی زیر دو ماه به سر می برند کمی آرام و یا به اصطلاح کسل هستند  و جای نگرانی نیست و به شرایط جدید خود به راحتی عادت می

کنند.

 

                              نکته:برخی تصور کرده با گرسنه رها کردن جوجه ، وی توانایی دون خوردن را یاد می گیرد این فرض درست است ولی در تمامی شرایط صدق نمی کند.

 

                                                تجربه ی شخصی خودم (رضا آروید ) که در کنار دونخور کردن ، اصولی و حرفه ای ترین آپشن تراین پرنده را در دستانتان دارید

 

 دوستان عزیز خیلی خلاصه عرض کنم خدمتتون که بنده از روز اول که اقدام به بزرگ کردن  جوجه ها با سرلاک میکنم هر بار که میخوتهم سرلاک آماده کنم پشت سر هم یه

مدل سوت میزنم تا زمانی که میخواهم با سرگ به جوجه ها سرلاک بدهم ( شما میتوانید از یک کلمه یا صدا یا کلیکر یا سوت استفاده کنین ) واین موضوع دقیقا بعد از 2 روز

اتفاق جالبی را رقم میزنم جوجه ها شرطی شده و در هر ساعت و هر حالتی وقتی صدای سوت میشنوند شدیدا سر و صدا کرده و دهن ها را باز و گردن میکشند چون متوجه

شدن که با شنیدن این صدا غذا در راه است حالا ببینید این روش چند مورد عالی بهمراه دارد اول اینکه بعد از 45 روزگی (در مورد عروس ) داخل قفس یک ظرف آب و یک ظرف

حاوی ارزن و کتان و مقداری تخمه قرار میدهم و وعده های سرلاک را به روزی 3 وعده و مقدار را کتهش میدهم که پرنده ها کمی اشتیاق به خوردن داشته باشند و در روز

چندین بار با دست وقتی سوت میزنم به آنها تخمه پوست کنده و ریز شده ، ارزن و کتان ، تخم مرغ آب پز و سیب و ... میدهم فقط کافیست که جوجه ها با  مزه ی این غذا ها

آشنا شوند من معمولا 24 تا 72 ساعت جواب گرفتم . بعد از دونخور کردن شما کلید قفل های بسیاری را در دست دارید چون جوجه های شرظی حکم یک نوار خام را دارند که

مشتاق ضبط کردن محتویات جدید هستند یکی از آموزشهای زیبا پروازی کردن پرنده هست که خیلی زمانبر و صبر و حوصله ی زیادی میطلبد اما شما دیگر نیاز به زمان و

تمرین ندارید چرا که پرنده ی شما با شنیدن سوت هر کجا که باشد به سمت شما پرواز میکند و بهتر اینکه هر در هر بار پرواز جایزه ی خوشمزه ای هم دریافت کند و همیشه

با داشتن این کلید (شرطی شدن با صدای سوت ) میتوانید آموزش حرکات زیبایی را شروع و خیلی سریع جواب بگیرید 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آخرین مطالب

مطالب تصادفی

چه کسی آنلاین است؟

ما 5 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

طراحی و پیاده سازی توسط گروه طراحی و برنامه نویسی پویا